MEDIA & FOTO'S

‘Gehandicaptenbeleid moet beter’
PGW wil meer maatwerk bij uitvoering
maansdag 16 augustus 2010


Frank Crouwell van het PGW en Leny Blokhuis voor de ingang van De Kleine Schans.

WOUDENBERG - Het Platform Gehandicaptenbeleid Woudenberg (PGW) wil dat de nieuwe Wmo-verordening meer rekening houdt met de individuele keuzevrijheid van gehandicapten en meer streeft naar individueel maatwerk. De uitvoering ervan is nog te veel afhankelijk van hoe de uitvoerende ambtenaren die verordening interpreteren en uitvoeren, stelt bestuurslid Frank Crouwell van de Woudenbergse belangenorganisatie. ,,Dat persoonsafhankelijke moet eruit.”

door André van der Velde

Wie in Woudenberg te maken heeft met lichamelijke beperkingen kan voor allerlei voorzieningen terecht bij het WMO-loket De Kleine Schans. De medewerkers daar weten alles over woningaanpassingen, vervoersmogelijkheden en hulp in de huishouding. Iemand die daarvan geregeld gebruikmaakt is Leny Bokhuis. De 60-jarige Woudenbergse kreeg een jaar of twintig geleden Parkinson, waardoor ze bijvoorbeeld vaak haar evenwicht kwijt is. Met name de afgelopen jaren heeft ze geregeld het Wmo-loket bezocht. ,,In april 2008 heb ik onder meer een driewielfiets aangevraagd, nadat ik er een van iemand anders had geleend en me dat erg goed bevallen was”, vertelt ze. ,,Ik wilde mijn eigen boodschappen blijven doen, maar dat ging steeds moeilijker. En zo’n scootmobiel leek me niks.” De medewerkster van het Wmo-loket begreep haar standpunt precies zette zich volgens Blokhuis enorm in de fietsdriewieler voor haar te realiseren. ,,Die persoonlijke betrokkenheid en inzet waren heel bijzonder. Ze heeft een heel goed invoelingsvermogen en leefde echt met mij mee.”

Het verhaal van Blokhuis is volgens Crouwell typerend voor hoe de gang van zaken in Woudenberg was en zou moeten zijn. ,,Als het zo was blijven gaan als in het verhaal van Leny Blokhuis, zou er ook niks aan de hand zijn. Maar de grote vraag is of dat ook werkelijk nog zo is.”

Het PGW is met deze vraag geconfronteerd door het tijdelijke wegvallen van degene die het WMO-loket lang heeft bemand. Zij is vervangen door medewerkers van het Service Bureau Gemeenten. ,,We hebben de indruk gekregen dat er nu minder wordt geïndividualiseerd dan daarvoor”, stelt Crouwell. ,,De ideale situatie is dat wanneer iemand met een aanvraag bij het loket komt, er als het ware een persoonlijk schilderij wordt opgemaakt op basis waarvan de hulpverlening wordt afgestemd. Het kan immers zijn dat voor de aanvrager een scootmobiel, hoewel hij of zij er recht op heeft, toch niet de beste oplossing is. In de ideale situatie gaat de medewerker van het loket het gesprek aan met de cliënt en draagt creatieve alternatieven aan. Dat ideaal is in de praktijk nog te veel afhankelijk van persoonlijke betrokkenheid van de mensen achter het loket.”

In 2010 merkte het PGW volgens Crouwell minder gevoeligheid voor de individuele wensen bij het loket, dan in 2007, 2008 en 2009. ,,Daarom moet in de nieuwe verordening die momenteel door de gemeente wordt voorbereid, uitdrukkelijk komen te staan dat het WMO-loket de hulpverlening in goed overleg afstemt op de individuele wensen van een aanvrager. Want”, vervolgt hij, ,,elk schilderij is uniek.”Frank Crouwell van het PGW en Leny Blokhuis voor de ingang van De Kleine Schans.

Bron: De Woudenberger